door Ton Stier
Wie je ook spreekt, bijna iedereen is het erover eens: de ontwikkelingen in het wereldgebeuren spoeden zich naar het einde. Vraag is dan natuurlijk: naar welk einde? Een instortende wereldeconomie? Het einde van onze Westerse Joods-christelijke beschaving, door invoering van de sharia, of ‘gewoon’ geïmplodeerd door een totaal faillissement van waarden en normen? Oorzaak waardoor veel klassieke beschavingen ten onder zijn gegaan. In zijn theorie ‘de botsende beschavingen’ voorzag de politicoloog Samuel Huntington dat de culturele en religieuze identiteit van mensen de belangrijkste bron van conflicten gaat worden. “De breuklijn tussen beschavingen zullen de gevechtlinies van de toekomst zijn”, aldus Huntington1.
Opkomst van één wereldreligie
Opvallend daartegenover is de poging binnen alle geledingen van de wereldreligies, om deze confrontatie juist te voorkomen en te zoeken naar wat mensen samenbindt. In zijn zojuist uitgekomen boek ‘Profetie tussen wal en schip’2 voorziet Harry Honigh de opkomst van één wereldreligie, waarvan de contouren o.a. in de ambities van de Wereldraad van Kerken herkenbaar zijn. Ik citeer: “Zij heeft zich bij de oprichting in 1948 tot doel gesteld om alle protestants christelijke kerken te verenigen. Deze zogenoemde oecumenische beweging lijkt op het eerste gezicht een mooi streven, maar aan die eenheid zijn intussen tal van Bijbelse waarheden opgeofferd. Vooral het humanisme is in vele kerken binnengedrongen. Het Bijbelse spreken in termen van ‘goed en fout’ is ingeruild voor het relativisme en de dialoog … Door dit gebrek aan absolute waarheid is het doel van de Wereldraad, namelijk ‘de vereniging van alle christelijke kerken’, sinds 1975 (Nairobi) ingeruild voor ‘de vereniging van alle religies’, omdat Christus verborgen zou zijn in alle godsdiensten”.
Het is in dit verband opmerkelijk dat volgens diverse internetsites3 Adnan Oktar, een Turkse moslim met veel aanzien binnen de islamitische wereld, een ontmoeting zegt te hebben gehad met drie leden van het 71 leden tellende Joodse Sanhedrin over de mogelijkheid tot herbouw van de Tempel op de Tempelberg in Jeruzalem. Doel van dit gezamenlijk project van Joden, christenen en moslims is om een wereldvrede te realiseren vanuit het bewustzijn dat ‘we allemaal kinderen van Adam zijn’. De Tempel zou dan naar Jesaja 56:7 een bedehuis moeten worden voor alle volken. Als deze ambities serieus zijn, is dat koren op de molen van de pleitbezorger van compromis en eenheid, de Amerikaanse president Obama. Bij zijn inauguratie werd hij door Rick Warren ingezegend in de naam van Jesjoea, Jezus en Isa (de andere ‘Jezus’ van de Koran).
Uiterlijk van deze wereld
Meer dan ooit zijn Paulus’ woorden actueel dat het uiterlijk oftewel de verschijningsvorm van deze wereld bezig is te verdwijnen (1 Kor. 7:31). Deze wereld, waar Paulus over spreekt, staat tegenover de toekomstige wereld, waarover de profeten gesproken hebben. Tot die tijd is Paulus’ devies: “Blijf nuchter onder alles, aanvaard het lijden, doe het werk van een evangelist en verricht uw dienst ten volle” (2 Tim. 4:5).
Voetnoten:
1. In zijn artikel ‘Foreign Affairs’ van 1993
2. Zie voor meer informatie en bestelling onze website www.israelendebijbel.nl
3. Waaronder ‘manna-vandaag’