Matan Vilna’i, Israëls waarnemend minister van defensie, had onlangs een interessant interview met de Jerusalem Post1. Hier volgen enkele opmerkelijke uitspraken over de snel veranderende ontwikkelingen en zijn hoop dat Israël niet als een eenzame vesting van de volken zal worden gescheiden.
Veranderde militaire conflicten
“Wij (Israël) zijn het brandpunt van een wereldwijde ingrijpende verandering van oorlogvoering. We bevinden ons in de Derde Wereldoorlog, die op 9/11 (11 september 2001 red.) is uitgebroken. Het is een oorlog zonder gebruikelijke fronten van tegenover elkaar staande legers, maar een oorlog gericht tegen de burgerbevolking.” Als voorbeeld noemt Vilna’i het Israëlische optreden in Gaza, waarbij het Israëlisch leger niet alleen verantwoordelijk is voor de bescherming van hun eigen burgers, maar ook voor de Palestijnse bevolking, die door de milities als menselijk schild wordt gebruikt. “Als wij dat met de grootste voorzichtigheid beantwoorden, krijgen we vervolgens het kritische Goldstone Rapport over ons heen.”
Schuilkelders
Schuilkelders waren ooit bedoeld om kortstondige bescherming tegen luchtaanvallen te geven. Vilna’i herinnert zich Jeruzalem tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog. “Je stond zo’n half uur in een schuilkelder totdat het gevaar voorbij was. Maar de tweede Libanonoorlog heeft laten zien dat mensen soms wel een maand in die ruimtes moesten doorbrengen.” Hij wijst op de vele omvangrijke ondergrondse gebieden die Israël inmiddels heeft moeten aanleggen. “Hier, naast het Habimah Theater, hebben ze net een ondergrondse parkeergarage van vijf verdiepingen gebouwd. Iedere verdieping heeft een aangrenzende schuilplaats voor 1.000 mensen.” In alle steden wordt nu onderzoek gedaan naar de benodigde capaciteit voor grootschalige ondergrondse bunkers. Sinds 2006 heeft Hezbollah namelijk haar raketcapaciteit flink versterkt. De vanuit Syrië vrij geïmporteerde raketinstallaties staan inmiddels in het hart van maar liefst 160 Sjiietische dorpen in Zuid-Libanon opgesteld.
Buitenlandse politici die op bezoek komen, drukt Vilna’i altijd met de neus op de feiten: “U bevindt zich op een plek waar duizenden raketten op burgers zijn gericht. Dat is uniek op deze planeet. Zoiets vind je niet in Washington, Parijs, Londen of Berlijn, maar wel in Jeruzalem en Tel Aviv.”
De wereldopinie
Vilna’i, nu 66 jaar oud, kwam een jaar voor de Zesdaagse Oorlog in dienst bij het Israëlische leger. Via de paratroepers en de Sayeret Matkal commando’s klom hij op tot waarnemend Hoofd van de Generale Staf. Met passie herinnert hij zich hoe na de oorlogen van 1967 en 1973 “de wereld versteld van ons stond. Wij waren de bijzondere David”. “Nu worden we gezien als Goliath”, voegt hij er bitter aan toe. “Ze vergeten dat we nog steeds kleine David zijn, zowel demografisch als territoriaal.”
Toen Hamas in 2007 de macht in Gaza overnam, hoefden ze niet de hele Strook te veroveren, maar gebruikten de beruchte afschrikkingtactiek. “Ze namen een paar belangrijke machtscentra over, slachtten letterlijk - sneden de strot af van - de Fatah leiders, gooiden sommigen van het dak van acht verdiepingen hoge gebouwen en namen zo Gaza over. De wereld wil daar niet aan herinnerd worden. Maar zo liggen de feiten. Daarom ben ik erg pessimistisch over Gaza. Het zal een lang proces worden.”
“De uitgebreide bezetting begint ons tegen te werken en de internationale veroordeling kan alleen nog ongedaan gemaakt worden door een vredesovereenkomst. Ik wil niet ‘Fort Israël’ zijn, zoals Tom Phillips2 het uitdrukte. Ik wil bij de rest van de wereld horen.”
1. Jerusalem Post, 13-19 augustus 2010
2. Vertrekkend Britse Ambassadeur voor Israël